Ман бошам, хонум аз ин намуди ҷинсӣ чандон хушнуд нест! Ифодаи чеҳрааш ҳеҷ гоҳ нишон намедод, ки ин ба ӯ маъқул аст. Ба фикрам, агар вай як-як ба мардон хизмат мекард, аз ин бештар лаззат мебурд. Ва ҳардуи онҳо танҳо ӯро бор карданд. Оё хонум аз худ лаззат бурд? Ман фикр намекунам, ки вай ин корро накардааст.
Бехуда намегуянд, ки духтарони дехот хуни шир доранд. Ҳавои тоза ва хӯрокҳои органикӣ ба онҳо имкон медиҳанд, ки синаҳои калонро парвариш кунанд ва харҳои азими иштиҳобахшро фарбеҳ кунанд, тавре ки мо мебинем. Биёед ба берун равем!