Слим, албатта, хонум, аммо хеле дилчасп ва дилчасп. Ва ба васваса кардани як мард ин қадар ошкоро - ки метавонад ба он тоб оварад, ва на часпида, то ба тӯбҳои вай! Мард маъмулан бонуро дар мавзеъҳои гуногуни ҷолиб кор мекард, ба истиснои он ки ӯ ба он аҳамият намедод, ки чӣ тавр ҳангоми алоқаи ҷинсӣ мақъадашро мекушояд. Аз ин рӯ, ман фикр мекунам, ки ӯ бояд ҷасади худро дар мақъад хонум низ гузошта.
Духтарон дар дуздӣ дастгир шуданд ва онҳо ба хашм омадаанд! Посбон ба онҳо раҳм кард. Онҳо солҳо дар зиндон дикки ӯро намедиданд. Амаки мехрубон — хар ду хохарро нигохубин карда, шири гарм медод.